غزل ۱۳۵۱ - چشم عالم روشن است از نور او

چشم عالم روشن است از نور او
ناظر او نیست جز منظور او ۱

او ظهوری کرد و ما پیدا شدیم
غیر او خود نیست این مشهور او ۲

در ولایت ما حکومت می کنیم
حاکمیم از حکم در منشور او ۳

ای که گوئی خواجه دستوری خوشست
من ندانم غیر او دستور او ۴

آفتابی می کند پنهان به ابر
لاجرم پیدا بود مستور او ۵

در دل ما عشق جانان جان ماست
جنت اعلی تو را و حور او ۶

نعمت الله نور چشم عالم است
روشنست از دیدهٔ ما نور او ۷