غزل ۲۱۱۰ - بانگ برآمد ز خرابات من

بانگ بَرآمَد زِ خَراباتِ من
چَرخْ دوتا شُد زِ مُناجاتِ من ۱

عاقِبَةَ الْاَمْر ظَفَر دَررَسید
یار دَرآمَد به مُراعاتِ من ۲

یا رَب یا رَب که چه سان می‌کُند
دِلْبَرِ بی‌کُفوْ مُکافاتِ من ۳

طاعت و ایمان کُند آن کیمیا
غَفلَت و اِنْکار و جنایاتِ من ۴

قصر دَهَد از پِیِ تَقصیرِ من
زَلّه دَهَد از پِیِ زَلّاتِ من ۵

جوش نَهَد در دلِ دریا و کوه
از تَبِشِ روزِ مُلاقاتِ من ۶

گَر نَبُدی پَرده، خیالاتِ خَلْق
سوخته بودی زِ خیالاتِ من ۷

در سِپَهِ جانْ زَنَدی زَلزَله
طَبْل و عَلَم، نَعْره و هَیهاتِ من ۸

در اُفُقِ چَرخْ زدی شُعله‌ها
نیم شَبانْ آتشِ میقاتِ من ۹