هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی است که به وحدت وجود و حضور پروردگار در همه ذرات عالم اشاره دارد. شاعر بیان میکند که همه چیز از نور الهی بهره برده و جهان مانند جامهای زیبا از تار و پود وجود بافته شده است. همچنین، رحمت خداوند شامل همه، حتی کور و بینا، میشود و همه چیز به سوی کمال و زیبایی آفریده شده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد.
غزل ۱۳۹۰ - بر همه ذرات عالم آفتابی تافته
بر همه ذرات عالم آفتابی تافته
بینم و هر ذره ای از وی نصیبی یافته ۱
تار و پود و صورت و معنی و جسم و جان ما
تافته بر همدگر خوش جامه ای را بافته ۲
کس نمی یابم در این صحرا که محرومست از او
آفتاب رحمتش بر کور و بینا تافته ۳
مو بi مو زلف پریشان جمع کرده وانگهی
از برای سیدی خوش گیسوئی را بافته ۴
ساقی سرمست ما بزم ملوکانه نهاد
نعمت الله پیش از رندان به می بشتافته ۵
بینم و هر ذره ای از وی نصیبی یافته ۱
تار و پود و صورت و معنی و جسم و جان ما
تافته بر همدگر خوش جامه ای را بافته ۲
کس نمی یابم در این صحرا که محرومست از او
آفتاب رحمتش بر کور و بینا تافته ۳
مو بi مو زلف پریشان جمع کرده وانگهی
از برای سیدی خوش گیسوئی را بافته ۴
ساقی سرمست ما بزم ملوکانه نهاد
نعمت الله پیش از رندان به می بشتافته ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۵۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۳۸۹ - عشق او خوش آتشی افروخته
گوهر بعدی:غزل ۱۳۹۱ - عقل در کوی عشق سرگشته
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.