هوش مصنوعی:
این متن عرفانی و عاشقانه، به توصیف زیبایی معشوق و تأثیر نور و جمال او بر بیننده میپردازد. شاعر با استفاده از استعارههای مختلف مانند نور، زلف، کفر و اسلام، و آینه، به بیان تجربههای روحانی و عرفانی خود از دیدن معشوق میپردازد. در نهایت، متن به این نتیجه میرسد که نور معشوق تنها با نور خودش دیده میشود.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و استعارههای پیچیده است که درک آنها ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند کفر و اسلام نیاز به دانش قبلی و بلوغ فکری دارد.
غزل ۱۴۰۶ - دیده تا نور روی او دیده
دیده تا نور روی او دیده
هرچه دیده همه نکو دیده ۱
زلف و رویش به همدگر نگرد
کفر و اسلام مو به مو دیده ۲
چشم دریادلی است دیدهٔ ما
در نظر آب سو به سو دیده ۳
دیدهٔ ما یکی یکی بیند
گر چه احول یکی به دو دیده ۴
دیده در آینه نگاهی کرد
جان و جانانه روبرو دیده ۵
چند گوئی که من نمی بینم
روشنست آفتاب کو دیده ۶
نعمت الله نظر از او دارد
نور او را به نور او دیده ۷
هرچه دیده همه نکو دیده ۱
زلف و رویش به همدگر نگرد
کفر و اسلام مو به مو دیده ۲
چشم دریادلی است دیدهٔ ما
در نظر آب سو به سو دیده ۳
دیدهٔ ما یکی یکی بیند
گر چه احول یکی به دو دیده ۴
دیده در آینه نگاهی کرد
جان و جانانه روبرو دیده ۵
چند گوئی که من نمی بینم
روشنست آفتاب کو دیده ۶
نعمت الله نظر از او دارد
نور او را به نور او دیده ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۰۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۴۰۵ - تا نقش خیال تو نگاریم به دیده
گوهر بعدی:غزل ۱۴۰۷ - ما نقش خیال تو نگاریم به دیده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
