هوش مصنوعی:
این شعر عرفانی از نورالدین نعمتالله ولی است که به تمجید نور الهی و دیدار حقیقت از طریق چشم دل میپردازد. شاعر بیان میکند که تنها با دیدار درونی و عرفانی است که میتوان حقایق عالم را مشاهده کرد و به وحدت وجود پی برد.
رده سنی:
16+
محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار میباشد. همچنین استفاده از اصطلاحات تخصصی عرفانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
غزل ۱۴۰۸ - می نگارد نگار بر دیده
می نگارد نگار بر دیده
می نماید چو نور در دیده ۱
نور روئی که چشم سر بیند
دیدهٔ ما به چشم سر دیده ۲
هر که بیند به عین ما ، ما را
صدف و بحر و هم گهر دیده ۳
جام می هر که دیده رندانه
هست سیاح بحر و بر دیده ۴
دیده هر ذره ای که می بیند
آفتابیست در قمر دیده ۵
دیده دیده به نور او او را
این نظر دیده ز آن نظر دیده ۶
هرکه او نور نعمت الله دید
جان و جانان به همدگر دیده ۷
می نماید چو نور در دیده ۱
نور روئی که چشم سر بیند
دیدهٔ ما به چشم سر دیده ۲
هر که بیند به عین ما ، ما را
صدف و بحر و هم گهر دیده ۳
جام می هر که دیده رندانه
هست سیاح بحر و بر دیده ۴
دیده هر ذره ای که می بیند
آفتابیست در قمر دیده ۵
دیده دیده به نور او او را
این نظر دیده ز آن نظر دیده ۶
هرکه او نور نعمت الله دید
جان و جانان به همدگر دیده ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۱۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۴۰۷ - ما نقش خیال تو نگاریم به دیده
گوهر بعدی:غزل ۱۴۰۹ - توئی که راحت جانی و دیده را دیده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
