غزل ۱۴۱۵ - ما نقش خیال تو کشیدیم به دیده

ما نقش خیال تو کشیدیم به دیده
خوش نقش خیالیست درین دیده بدیده ۱

نوریست که در دیدهٔ ما روی نموده
نقشیست که بر پردهٔ این دیده کشیده ۲

دایم دل ما بر در جانانه مقیم است
گر جان طلبد هان بسپاریم به دیده ۳

این گفتهٔ مستانهٔ ما از سر ذوق است
خود خوشتر ازین قول که گفته که شنیده ۴

بی عیب بود هرچه به ما می رسد از غیب
عیبش مکن ای دوست که از غیب رسیده ۵

خوش خلق عظیمی که همه خلق برانند
صد رحمت حق باد بر اخلاق حمیده ۶

در بندگی سید رندان خرابات
این بنده غلامیست که آن خواجه خریده ۷