هوش مصنوعی: این متن به بیان دوگانگی‌ها و تناقض‌های وجودی انسان می‌پردازد و تأکید می‌کند که انسان هم بنده است و هم شاه، هم در ظاهر مانند ماه است و هم در باطن مانند آفتاب. شعر به مفاهیمی مانند عرفان، بندگی، ولایت و رهایی اشاره دارد و مخاطب را به همراهی در راه بی‌کران دعوت می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات مانند 'رندیم و لاابالی' و 'سرمست در خرابات' نیاز به بلوغ فکری برای درک صحیح دارد.

غزل ۱۴۳۸ - راهیم و رهنمائیم هم رهرویم و همراه

راهیم و رهنمائیم هم رهرویم و همراه
هم سیدیم و بنده هم چاکریم و هم شاه ۱

جام می لطیف است این جسم و جان که داریم
در باطن آفتابیم در ظاهریم چون ماه ۲

گاهی چنین که بینی بر تخت چون سلیمان
گاهی چنانکه دانی چون یوسفیم در چاه ۳

رندیم و لاابالی سرمست در خرابات
با ساقئی حریفیم دایم به گاه و بیگاه ۴

در راه بی کرانه ما می رویم دایم
گر عزم راه داری ما با تو ایم همراه ۵

ای بنده بندگی کن تا پادشاه گردی
زیرا که پادشاهند این بندگان درگاه ۶

توقیع آل دارد حکم ولایت ما
باشد نشان آن حکم بر نام نعمت الله ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۵۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۴۳۷ - هر بنده که سوی شه برد راه
گوهر بعدی:غزل ۱۴۳۹ - صورتا چاکر است و معنی شاه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.