هوش مصنوعی:
این شعر از نعمت الله ولی، بر اهمیت عشق، مستی معنوی، و غنیمت شمردن لحظهها تأکید دارد. شاعر از دادن جام می به غیر رندان و شکستن خاطر عاشقان پرهیز میدهد و زاهد را شایستهٔ مینمیداند. همچنین، بر حفظ نعمتهای الهی و استفادهٔ بهینه از زمان تأکید میکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عرفانی و استفاده از استعارههایی مانند می و مستی ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، درک عمیق این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات عرفانی و فلسفی دارد که معمولاً در سنین بالاتر حاصل میشود.
غزل ۱۴۴۴ - دامن عاشقان ز دست مده
دامن عاشقان ز دست مده
جام می جز به رند مست مده ۱
خاطر ما چو زلف خود مشکن
سر موئی به ما شکست مده ۲
می به زاهد مده که حیف بود
جز به مستان می پرست مده ۳
حالیا حال را غنیمت دان
وقت خود را به نیست و هست مده ۴
نعمت الله را به دست آور
این چنین نعمتی ز دست مده ۵
جام می جز به رند مست مده ۱
خاطر ما چو زلف خود مشکن
سر موئی به ما شکست مده ۲
می به زاهد مده که حیف بود
جز به مستان می پرست مده ۳
حالیا حال را غنیمت دان
وقت خود را به نیست و هست مده ۴
نعمت الله را به دست آور
این چنین نعمتی ز دست مده ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۵۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۴۴۳ - برو ای عقل و پند مست مده
گوهر بعدی:غزل ۱۴۴۵ - بیا ای ساقی مستان و جام می به مستان ده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
