هوش مصنوعی: این شعر از حافظ است که به ستایش شراب و مستی معنوی می‌پردازد. شاعر از نوشیدن شراب در جمع رندان و عاشقان سخن می‌گوید و آن را به عنوان قوت جان و دل توصیف می‌کند. همچنین، به مفاهیم عرفانی مانند فنا و بقا اشاره می‌کند و شراب را نمادی از عشق الهی می‌داند.
رده سنی: 16+ این شعر حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و استعاره‌های پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به شراب و مستی ممکن است برای گروه‌های سنی پایین‌تر مناسب نباشد.

غزل ۱۴۵۶ - می حلالت باد اگر در بزم رندان خورده ای

می حلالت باد اگر در بزم رندان خورده ای
نوش جانت باد اگر باد باده نوشان خورده ای ۱

قوت جان و قوت دل دُردی درد است ای عزیز
قوت و قوت خوشی داری اگر آن خورده ای ۲

در خرابات فنا جام بقا را نوش کن
تا توان گفتن که می با می پرستان خورده ای ۳

ای دل سرمست من جانم فدا بادت که باز
می ز جام جان و نقل از بزم جانان خورده ای ۴

نعمت فردوس اعلی نیست قدرش پیش تو
گوئیا نزل خوشی از خوان سلطان خورده ای ۵

غم مخور گر خورده ای از عشق او جام شراب
کان می پاک حلال است و به فرمان خورده ای ۶

یا حریف نعمت اللهی که این سان سرخوشی
یا ز خم خسروانی می فراوان خورده ای ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۵۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۴۵۵ - نرگست را باز سرخوش کرده ای
گوهر بعدی:غزل ۱۴۵۷ - عشق تو گنجی و دل ویرانه ای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.