هوش مصنوعی:
این شعر از مولانا با استفاده از تصاویر طبیعی مانند گندم و دانهها، به بیان وحدت در کثرت و حقیقت واحد در پس ظواهر متنوع میپردازد. شاعر با اشاره به نور عشق و روح، مخاطب را به درک عمیقتری از هستی دعوت میکند و از او میخواهد تا در این مسیر، همراه شود و از شادیهای معنوی بهرهمند گردد.
رده سنی:
16+
محتوا دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که درک آنها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی نیاز دارد. نوجوانان زیر 16 سال ممکن است در فهم این مفاهیم عمیق با مشکل مواجه شوند.
غزل ۱۴۵۸ - خرمنی گندم نگر در دانه ای
خرمنی گندم نگر در دانه ای
قرب صد دانه ببین هر شانه ای ۱
گر چه دندانه بسی باشد ببین
یک حقیقت عین هر دندانه ای ۲
از فروغ آفتاب روی او
ماهروئی هست در هر خانه ای ۳
روشنست از شمع بزمش عشق ما
روح اعظم نزد او پروانه ای ۴
برزخ جامع مقام ما و توست
خوش بساز آنجا چو ما کاشانه ای ۵
گر حریف نعمت اللهی بیا
نوش کن شادی ما پیمانه ای ۶
قرب صد دانه ببین هر شانه ای ۱
گر چه دندانه بسی باشد ببین
یک حقیقت عین هر دندانه ای ۲
از فروغ آفتاب روی او
ماهروئی هست در هر خانه ای ۳
روشنست از شمع بزمش عشق ما
روح اعظم نزد او پروانه ای ۴
برزخ جامع مقام ما و توست
خوش بساز آنجا چو ما کاشانه ای ۵
گر حریف نعمت اللهی بیا
نوش کن شادی ما پیمانه ای ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۷۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۴۵۷ - عشق تو گنجی و دل ویرانه ای
گوهر بعدی:غزل ۱۴۵۹ - نیک سیاح جهان گردیده ای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.