هوش مصنوعی:
این شعر از نعمتالله جو بیانگر دلبستگی انسان به دنیای فانی و غفلت از حقیقت و معنویت است. شاعر با اشاره به داستان یوسف و پیراهن او، به انسان هشدار میدهد که از حرص و طمع دنیوی دوری کند و به جای آن، به عشق و معنویت روی آورد. همچنین، شعر به موضوعات فنا، عرفان و رهایی از تعلقات دنیوی میپردازد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات تاریخی و ادبی مانند داستان یوسف نیاز به پیشزمینه فرهنگی و مذهبی دارد که معمولاً در سنین بالاتر کسب میشود.
غزل ۱۴۷۱ - در هوای دنیای دون دنی
در هوای دنیای دون دنی
روز و شب جانی به غصه می کنی ۱
بی خبر از یوسف مصری چرا
در خیال مژده پیراهنی ۲
ریسمان حرص دنیائی مدام
گرد خود چون عنکبوتی می تنی ۳
گر تموز خان میری عاقبت
موم گردی فی المثل گر آهنی ۴
خوش نشینی بر سر تاج شهان
گر به خاک راه خود را افکنی ۵
حی قیومی و فارغ از هلاک
در خرابات فنا گر ساکنی ۶
هر که را بگذار و جام می بنوش
نعمت الله جو اگر یار منی ۷
روز و شب جانی به غصه می کنی ۱
بی خبر از یوسف مصری چرا
در خیال مژده پیراهنی ۲
ریسمان حرص دنیائی مدام
گرد خود چون عنکبوتی می تنی ۳
گر تموز خان میری عاقبت
موم گردی فی المثل گر آهنی ۴
خوش نشینی بر سر تاج شهان
گر به خاک راه خود را افکنی ۵
حی قیومی و فارغ از هلاک
در خرابات فنا گر ساکنی ۶
هر که را بگذار و جام می بنوش
نعمت الله جو اگر یار منی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۵۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۴۷۰ - همه عین همند تا دانی
گوهر بعدی:غزل ۱۴۷۲ - ما آن تو ایم ، آن تو دانی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.