هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه بیانگر عشق و وابستگی عمیق شاعر به معشوق است. شاعر خود را کاملاً تسلیم معشوق می‌داند و می‌گوید که تمام وجودش (دل و جان) به معشوق تعلق دارد. او از صدق و راستی خود در عشق سخن می‌گوید و معتقد است که معشوق از حال و روز او و تمام عاشقان آگاه است. شاعر به قدرت و حاکمیت معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که هرچه معشوق بخواهد (درد یا آرامش) همان خواهد شد. او همچنین از کناره‌گیری از دنیا و مستی در عشق سخن می‌گوید و معشوق را هم‌نشین و هم‌دم خود می‌داند.
رده سنی: 16+ این شعر حاوی مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحاتی مانند «مستی» و «میخانه» ممکن است برای گروه‌های سنی پایین‌تر مناسب نباشد.

غزل ۱۴۷۲ - ما آن تو ایم ، آن تو دانی

ما آن تو ایم ، آن تو دانی
دل داده تو را و جان ، تو دانی ۱

در عشق تو صادقیم جانا
صدق دل عاشقان تو دانی ۲

دانی که تو چیست حال جانم
حال همهٔ جهان تو دانی ۳

گر درد به ما دهی و گر صاف
تو حاکمی این و آن تو دانی ۴

بی نام و نشان کوی عشقیم
دادیم تو را نشان تو دانی ۵

از هر دو جهان کناره کردیم
سری است درین میان تو دانی ۶

مستیم و حریف نعمت الله
میخانهٔ ما همان تو دانی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۶۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۴۷۱ - در هوای دنیای دون دنی
گوهر بعدی:غزل ۱۴۷۳ - بی عشق مباش یک زمانی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.