هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی است که بر بینیازی از غیر و توجه به ذات الهی تأکید دارد. شاعر با استفاده از استعارههایی مانند نور خورشید و آفتاب، بینیازی خداوند را از پرسش از دیگران نشان میدهد و عشق و مستی عرفانی را برتر از عقل و خیر و شر دنیوی میداند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای خوانندگان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۱۴۹۳ - هنر از بی هنر چه می پرسی
هنر از بی هنر چه می پرسی
ذوق عیسی ز خر چه می پرسی ۱
نور خورشید را به او می بین
آفتاب از قمر چه می پرسی ۲
لیس فی الدار غیره دیار
غیر او ای پسر چه می پرسی ۳
لب او بوسه ده شکر آن است
با لبش از شکر چه می پرسی ۴
عشق مست است و عقل مخمور است
خبر از بی خبر چه می پرسی ۵
خیر وشر را به این و آن بگذار
قصهٔ خیر و شر چه می پرسی ۶
نعمت الله بگو چه می گوئی
هست حال این دگر چه می پرسی ۷
ذوق عیسی ز خر چه می پرسی ۱
نور خورشید را به او می بین
آفتاب از قمر چه می پرسی ۲
لیس فی الدار غیره دیار
غیر او ای پسر چه می پرسی ۳
لب او بوسه ده شکر آن است
با لبش از شکر چه می پرسی ۴
عشق مست است و عقل مخمور است
خبر از بی خبر چه می پرسی ۵
خیر وشر را به این و آن بگذار
قصهٔ خیر و شر چه می پرسی ۶
نعمت الله بگو چه می گوئی
هست حال این دگر چه می پرسی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۳۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۴۹۲ - حال او از بشر چه می پرسی
گوهر بعدی:غزل ۱۴۹۴ - در پی عشق روان شو که به جائی برسی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.