هوش مصنوعی:
این متن به موضوعات عرفانی و عشق الهی میپردازد، با تأکید بر وحدت وجود و رابطهٔ انسان با خدا. شاعر از مستی معنوی و نیاز به فیض الهی سخن میگوید و عقل را به زهد و دوری از این حالات توصیف میکند. همچنین، به نقش ساقی (نماد فیضبخش الهی) و لذتهای معنوی اشاره دارد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن برای درک کامل، نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد. همچنین، برخی اشارات به مستی و مفاهیم انتزاعی ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم یا گمراهکننده باشد.
غزل ۱۵۳۰ - عالم جامست و فیض او می
عالم جامست و فیض او می
بی او همه عالم است لاشی ۱
او را نبود ظهور بی ما
ما را نبود وجود بی وی ۲
ای عقل تو زاهدی و ما رند
در مجلس ما میا برو هی ۳
یا رب که مدام باد ساقی
تا می بخشد مرا پیاپی ۴
گوئی که ز باده توبه کردی
زنهار مگو چنین کجا کی ۵
هر زنده دلی که کشتهٔ اوست
جاوید چو جان ما بود حی ۶
مستیم و حریف نعمت الله
می بر کف دست و گوش بر نی ۷
بی او همه عالم است لاشی ۱
او را نبود ظهور بی ما
ما را نبود وجود بی وی ۲
ای عقل تو زاهدی و ما رند
در مجلس ما میا برو هی ۳
یا رب که مدام باد ساقی
تا می بخشد مرا پیاپی ۴
گوئی که ز باده توبه کردی
زنهار مگو چنین کجا کی ۵
هر زنده دلی که کشتهٔ اوست
جاوید چو جان ما بود حی ۶
مستیم و حریف نعمت الله
می بر کف دست و گوش بر نی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۸۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۵۲۹ - هر مرده که شد به جام می حی
گوهر بعدی:غزل ۱۵۳۱ - مجلس عشق است و ما سرمست می
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.