هوش مصنوعی:
این شعر عرفانی از حافظ، به رابطه بین انسان و خداوند میپردازد و بیان میکند که همه زیباییها و وجودها بازتابی از ذات الهی هستند. بدون او، هیچ چیزی وجود ندارد و همه چیز به او وابسته است. شعر با تصاویر زیبایی مانند آینه، گل و بلبل، این مفاهیم عمیق عرفانی را به تصویر میکشد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی و مفاهیم عرفانی دارد که معمولاً در سنین بالاتر حاصل میشود.
غزل ۱۵۳۵ - گر آینه عین او نبودی
گر آینه عین او نبودی
آن روی به ما که می نمودی ۱
بگشاد در سرا به عالم
گر در بستی که می گشودی ۲
او می بخشد وجود ور نه
بودی ز من و ز تو نبودی ۳
بی خندهٔ گل نوای بلبل
در گلشن او که می شنودی ۴
گر نقش خیال او ندیدی
این دیدهٔ ما کجا غنودی ۵
این گفته اگر نه گفتهٔ اوست
از آینه زنگ کی زدودی ۶
دیدم سید که درخرابات
مستانه سرود می سرودی ۷
آن روی به ما که می نمودی ۱
بگشاد در سرا به عالم
گر در بستی که می گشودی ۲
او می بخشد وجود ور نه
بودی ز من و ز تو نبودی ۳
بی خندهٔ گل نوای بلبل
در گلشن او که می شنودی ۴
گر نقش خیال او ندیدی
این دیدهٔ ما کجا غنودی ۵
این گفته اگر نه گفتهٔ اوست
از آینه زنگ کی زدودی ۶
دیدم سید که درخرابات
مستانه سرود می سرودی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۹۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۵۳۴ - اگر نه درد او بودی دوای دل که فرمودی
گوهر بعدی:غزل ۱۵۳۶ - درد عشقش اگر به جان بردی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.