هوش مصنوعی: این شعر عرفانی از حافظ، به رابطه بین انسان و خداوند می‌پردازد و بیان می‌کند که همه زیبایی‌ها و وجودها بازتابی از ذات الهی هستند. بدون او، هیچ چیزی وجود ندارد و همه چیز به او وابسته است. شعر با تصاویر زیبایی مانند آینه، گل و بلبل، این مفاهیم عمیق عرفانی را به تصویر می‌کشد.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی و مفاهیم عرفانی دارد که معمولاً در سنین بالاتر حاصل می‌شود.

غزل ۱۵۳۵ - گر آینه عین او نبودی

گر آینه عین او نبودی
آن روی به ما که می نمودی ۱

بگشاد در سرا به عالم
گر در بستی که می گشودی ۲

او می بخشد وجود ور نه
بودی ز من و ز تو نبودی ۳

بی خندهٔ گل نوای بلبل
در گلشن او که می شنودی ۴

گر نقش خیال او ندیدی
این دیدهٔ ما کجا غنودی ۵

این گفته اگر نه گفتهٔ اوست
از آینه زنگ کی زدودی ۶

دیدم سید که درخرابات
مستانه سرود می سرودی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۹۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۵۳۴ - اگر نه درد او بودی دوای دل که فرمودی
گوهر بعدی:غزل ۱۵۳۶ - درد عشقش اگر به جان بردی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.