هوش مصنوعی:
این متن عرفانی از نعمت الله ولی، بر اهمیت رها کردن تعلقات دنیوی، وحدت با عشق الهی، و رسیدن به کمال از طریق عشق و ایثار تأکید دارد. شاعر از مخاطب میخواهد تا با گذشتن از خود و پیوستن به عشق حقیقی، به دریادلان بپیوندد و به وحدت با وجود الهی برسد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن برای درک و تجربه نوجوانان و بزرگسالان مناسب است و ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
غزل ۱۵۵۸ - دل به دریا ده که دریادل شوی
دل به دریا ده که دریادل شوی
وز وجود این و آن حاصل شوی ۱
تو توئی بگذار و از ما در گذر
چون گذشتی از منی واصل شوی ۲
می محبت ، عشق ساقی ، ما حریف
ذوق اگر داری بیا قابل شوی ۳
ما ز دیائیم و دریا عین ما
تو چه موجی در میان حایل شوی ۴
جان به جانان دل به دلبر گر دهی
جان جانان دلبر و هم دل شوی ۵
خلق و حق با یکدگر نیکو بدار
چون بداری این و آن عادل شوی ۶
نعمت الله را بگو ای جان من
گنج اسما جمله را حامل شوی ۷
وز وجود این و آن حاصل شوی ۱
تو توئی بگذار و از ما در گذر
چون گذشتی از منی واصل شوی ۲
می محبت ، عشق ساقی ، ما حریف
ذوق اگر داری بیا قابل شوی ۳
ما ز دیائیم و دریا عین ما
تو چه موجی در میان حایل شوی ۴
جان به جانان دل به دلبر گر دهی
جان جانان دلبر و هم دل شوی ۵
خلق و حق با یکدگر نیکو بدار
چون بداری این و آن عادل شوی ۶
نعمت الله را بگو ای جان من
گنج اسما جمله را حامل شوی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۴۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۵۵۷ - دلم بگرفت از این زهد ریائی
گوهر بعدی:غزل ۱۵۵۹ - برو ای خواجهٔ عاقل از این دنیا چه می جوئی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.