شماره ۳۹ - ز ذوق خود تو را آگاه کردم

ز ذوق خود تو را آگاه کردم
بهانه آفتاب و ماه کردم ۱

دوئی بگذار تا باشی یگانه
مراد ما یکی دیگر بهانه ۲

درآ در حلقهٔ رندان سرمست
تو را گر میل ذوق عارفانست ۳

فنا شو تا بقا یابی ز باقی
سبو می کش که یابی لطف ساقی ۴

خراباتست و ما مست و خرابیم
چو رندان اوفتاده در شرابیم ۵

ز بحری قطره ای گفتم عیانش
معانی خوشی کردم بیانش ۶

ز شرک خودپرستی گر برستی
به غیر از حضرت حق کی پرستی ۷

خیال غیر خوابی می نماید
همه عالم سرابی می نماید ۸

به بزم عاشقان ما گذر کن
دمی در چشم مست ما نظر کن ۹

طلب کن گنج اسمای الهی
اگر یابی بیابی پادشاهی ۱۰

اگر اسم و مسمی را بدانی
به ذوق این شرح اسما را بخوانی ۱۱