هوش مصنوعی:
در این شعر، شاعر بیان میکند که عشق به معشوق تمام شادی و غم، سود و زیان، و حتی تمایز بین نیک و بد را از بین برده و تنها نور تجلی معشوق باقی مانده است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد و نیاز به بلوغ فکری و تجربه بیشتری دارد.
رباعی ۱۱۷ - در عشق تو شادی و غمم هیچ نماند
در عشق تو شادی و غمم هیچ نماند
با وصل تو سود و ماتمم هیچ نماند ۱
یک نور تجلی تو ام کرد چنان
کز نیک و بد و بیش و کمم هیچ نماند ۲
با وصل تو سود و ماتمم هیچ نماند ۱
یک نور تجلی تو ام کرد چنان
کز نیک و بد و بیش و کمم هیچ نماند ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۷۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۱۶ - یاری که مدام این سخن را خواند
گوهر بعدی:رباعی ۱۱۸ - هر دل که به ذوق سرمدی خواهد بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
