هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از لطف و کرم الهی سخن میگوید که به او بخشش کرده و وجودش را به شهود و معرفت آراسته است. او بیان میکند که خداوند طالب او بوده و او را به سوی خود خوانده، در حالی که خودش نیز همواره در جستجوی خداوند بوده است.
رده سنی:
16+
محتوا دارای مفاهیم عرفانی و عمیق است که درک آن برای سنین پایینتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از زبان شعر کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
رباعی ۱۴۷ - بودش به کمال خویش بودم بخشید
بودش به کمال خویش بودم بخشید
لطفش به کرم شهد شهودم بخشید ۱
او طالب من که ظاهرش گردانم
من طالب او که تا وجودم بخشید ۲
لطفش به کرم شهد شهودم بخشید ۱
او طالب من که ظاهرش گردانم
من طالب او که تا وجودم بخشید ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۸۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۴۶ - محبوب جمال خود به آدم بخشید
گوهر بعدی:رباعی ۱۴۸ - در هر آنی مرا عطائی بخشید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
