هوش مصنوعی:
این متن به بیان این مفهوم میپردازد که هر موجودی در هستی تنها وجود خود و تصوراتش را دارد و به چیز دیگری دسترسی ندارد. مانند بلبلی که تنها رایحهای از گلها را حس میکند و در نهایت تنها به خارهای خود میرسد.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم فلسفی و عرفانی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربهٔ زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و زبان شاعرانه ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار باشد.
رباعی ۱۷۵ - ممکن ز وجود هستی ای دارد و بس
ممکن ز وجود هستی ای دارد و بس
نقشی ز خیال خویش می آرد و بس ۱
بلبل ز گلشن نسیم بوئی یابد
یعنی رخ خود به خار می خارد و بس ۲
نقشی ز خیال خویش می آرد و بس ۱
بلبل ز گلشن نسیم بوئی یابد
یعنی رخ خود به خار می خارد و بس ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۶۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۷۴ - با ریش سفید میر رعناست هنوز
گوهر بعدی:رباعی ۱۷۶ - ما عاشق و رندیم ز طامات مپرس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
