هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر از زیبایی و تازگی طبیعت و زندگی سخن میگوید. او از عشق، شراب، و شادی به عنوان عناصری که جهان کهنه را تازه میکنند، یاد میکند. شاعر همچنین به عقل و خرد اشاره میکند و از ساقی میخواهد که با شراب تازه، دلهای روشن را شاد کند.
رده سنی:
16+
این متن شامل مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به شراب و مفاهیم مرتبط با آن ممکن است برای سنین پایینتر مناسب نباشد.
غزل ۲۲۰۹ - ای زرویت تافته در هر زمانی نور نو
ای زِرویَت تافته در هر زمانی نورِ نو
وِیْ زِنورَت نَقْش بَسته هر زمانی حورِ نو ۱
کَژْ نِشین و راست بِشْنو، عقل مانَد یا خِرَد
ساقییی چون تو و هر دَم بادهٔ منصورِ نو؟ ۲
کِه تواند شیشهیی را زآتشی بَرداشتن؟
یا میِ کُهنه کِه داند ساختن زَانْگورِ نو؟ ۳
میچَشان و میکَشانْ روشنْ دلان را جوقْ جوق
تازه میکُن این جهانِ کُهنه را از شورِ نو ۴
عشقِ عشرَت پیشهیی، که دولَتَت پاینده باد
روزْ روزت عیدِ تازه، هر شَبان گَهْ سورِ نو ۵
وِیْ زِنورَت نَقْش بَسته هر زمانی حورِ نو ۱
کَژْ نِشین و راست بِشْنو، عقل مانَد یا خِرَد
ساقییی چون تو و هر دَم بادهٔ منصورِ نو؟ ۲
کِه تواند شیشهیی را زآتشی بَرداشتن؟
یا میِ کُهنه کِه داند ساختن زَانْگورِ نو؟ ۳
میچَشان و میکَشانْ روشنْ دلان را جوقْ جوق
تازه میکُن این جهانِ کُهنه را از شورِ نو ۴
عشقِ عشرَت پیشهیی، که دولَتَت پاینده باد
روزْ روزت عیدِ تازه، هر شَبان گَهْ سورِ نو ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۹۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۲۰۸ - نالهیی کن عاشقانه، درد محرومی بگو
گوهر بعدی:غزل ۲۲۱۰ - طرب اندر طرب است او، که در عقل شکست او
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
