هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از شادی و مستی ناشی از عشق و قدرت الهی سخن میگوید. شاعر از حالتی از سرخوشی و بیخودی صحبت میکند که در آن همه در حلقهای از عشق و مستی قرار گرفتهاند. همچنین، از باده و میگساری به عنوان نمادی از این حالات روحی یاد میشود.
رده سنی:
16+
این متن شامل مفاهیم عرفانی و غنایی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به میگساری و مستی ممکن است برای سنین پایینتر مناسب نباشد.
غزل ۲۲۱۰ - طرب اندر طرب است او، که در عقل شکست او
طَرَب اَنْدَر طَرَب است او، که دَرِ عقل شِکَست او
تو بِبین قدرَتِ حَق را، چو دَرآمَد خوش و مَست او ۱
همه امروز چُنانیم که سَر از پایْ ندانیم
همه تا حَلْق دَرآبیم و دَرین حَلقه نِشَست او ۲
چو چُنین باشد مَحْرم، کِه خورَد غَم؟ کِه خورَد غَم؟
به سَبو دِهْ میِ خوشْ دَم، که قَدَح را بِشِکَست او ۳
شَهِ من باده فِرستَد، به چه رو میْ نَپَرستم
هَله ای مُطرب بَرگو که زِهی باده پَرَست او ۴
تو بِبین قدرَتِ حَق را، چو دَرآمَد خوش و مَست او ۱
همه امروز چُنانیم که سَر از پایْ ندانیم
همه تا حَلْق دَرآبیم و دَرین حَلقه نِشَست او ۲
چو چُنین باشد مَحْرم، کِه خورَد غَم؟ کِه خورَد غَم؟
به سَبو دِهْ میِ خوشْ دَم، که قَدَح را بِشِکَست او ۳
شَهِ من باده فِرستَد، به چه رو میْ نَپَرستم
هَله ای مُطرب بَرگو که زِهی باده پَرَست او ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۴۱۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۲۰۹ - ای زرویت تافته در هر زمانی نور نو
گوهر بعدی:غزل ۲۲۱۱ - ز من و تو شرری زاد، درین دل ز چنان رو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
