وله ایضاً

تا از سر زلف تو یکی تار برآمد
صد فتنه عیان شد ۱

صد شور ز اسلام و ز کفار برآمد
غوغا به جهان شد ۲

بر خاک زمین چون که یکی جرعه فشاندند
از بادهٔ بی چون ۳

از خاک زمین آن بت عیار برآمد
سر خیل بتان شد ۴

مسجود ملایک شد و لشکر‌کش ارواح
زان روح مقدس ۵

شیطان ز حسد بر سر انکار برآمد
مردود زمان شد ۶

تا از ید بیضا بنمودی سر انگشت
مه جامه بدرید ۷

ترسا ز چلیپا و ز زُنار بر‌آمد
در دین امان شد ۸

یک غمزه نمودی به خلیل از تو در افتاد
اندر دل آتش ۹

گلزار بهشت از جگر نار برآمد
آتش چو جنان شد ۱۰

تا مهر جمال رخ خوب تو تجلی
کرد از پس پرده ۱۱

موسی ز پی دیدن دیدار بر‌‌آمد
بر طور روان شد ۱۲

اسرار حقیقت نتوان گفت به اغیار
کو چون به جهان شد ۱۳

کز سرّ سرا پردهٔ اسرار برآمد
دل برد و نهان شد ۱۴

اجزای ذرایر نبود ذرهٔ خالی
از پرتو آن نور ۱۵

هر ذره کز آن پرتو انوار برآمد
خورشید عیان شد ۱۶

سید ز کف ساقی وحدت چو بنوشید
جامی ز محبت ۱۷

سر مست می عشق به بازار برآمد
در عین عیان شد ۱۸