هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از عرفی شیرازی، بیانگر درد و رنج عشق، انتظار و فداکاری است. شاعر از عشق به عنوان نیرویی ویرانگر و در عین حال حیات‌بخش یاد می‌کند و از رنج‌های ناشی از آن می‌نالد. همچنین، اشاره‌ای به مفاهیمی مانند قیامت، مرگ و زندگی دارد.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه، استفاده از استعاره‌های پیچیده و اشاره به مفاهیمی مانند مرگ و رنج، درک این شعر را برای مخاطبان زیر 16 سال دشوار می‌سازد.

غزل ۵۵۸ - تا بدانی که دوستدار کشی

تا بدانی که دوستدار کشی
نکشی چون من، ار هزار کشی ۱

تا کی از عشوه نیم مستان را
بشکنی جام و در خمار کشی ۲

آتشم زن که زنده گردم باز
گر چو شمعم هزار بار کشی ۳

تا به کی این عروس عصمت را
عقد بندی و در کنار کشی ۴

عشق را شو، که خویش را ترسم
در شبیخون روزگار کشی ۵

در قیامت کند گل افشانی
بلبلی که در بهار کشی ۶

ترسم ای عشق مهربان که مرا
سر به زانوی غمگسار کشی ۷

مردم از شوق، ای دعا وقت است
که کشی تیغ و انتظار کشی ۸

منت قتلم ار کنی قسمت
دو جهان را به زیر بار کشی ۹

به تماشا طلب ترحم را
عرفی خویش را چو زار کشی ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۴۲۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۵۵۷ - اگر آرایش از دکانچهٔ ناموس بستانی
گوهر بعدی:غزل ۵۵۹ - من صید غم عشوه نمایی که تو باشی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.