فی قضائه و قدره و امره و صنعه

داده از حکم تو تمنّی را
امر دین را و عقل دنیی را ۱

آنچه زاید ز عالم از امرست
وآنچه گوید نبی هم از امرست ۲

کفر و دین خوب و زشت و کهنه و نو
یرجع الامر کلّه زی او ۳

هرچه در زیر امر جبّارند
همه بر وفق امر بر کارند ۴

همه مقهور و قدرتش قاهر
صنع او بر ظهورشان ظاهر ۵

همه موقوف قدرت و حلمش
همه محبوس سابق علمش ۶

آنکه عامی و آنکه از علماست
آنکه محکوم و آنکه از حکماست ۷

همه را بازگشت حضرت اوست
هرکرا مُنّتی است مِنت اوست ۸

عقل را نقل کرده اسبابش
نفس را پی بریده انسابش ۹

نسب نفس سوی عالم جان
همچو کورست و گوهر عمان ۱۰