هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از عشق و تأثیر آن بر خود سخن میگوید. او معشوق را به ماه تشبیه میکند و بیان میکند که نگاه معشوق او را به فردی صاحب نظر تبدیل کرده است. همچنین، شاعر از تأثیر عشق بر روح و جسم خود میگوید و بیان میکند که یاد معشوق دهانش را پر از شهد و شکر کرده است. او درخت وجود خود را در حال رقص توصیف میکند و معشوق را مسئول پربرگ و ثمر شدن آن میداند. شاعر همچنین از صبر خود در برابر عشق سخن میگوید و بیان میکند که معشوق او را زیر و زبر کرده است.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، استفاده از تشبیهات و استعارات پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۲۳۱۴ - ای روی تو رویم را چون روی قمر کرده
ای رویِ تو رویَم را چون رویِ قَمَر کرده
اَجْزایِ مرا چَشمَت اَصْحابِ نَظَر کرده ۱
بادِ تو درختم را در رَقص دَرآوَرْده
یادِ تو دَهانَم را پُرشَهْد و شِکَر کرده ۲
دانی که درختِ من، در رَقص چرا آید
ای شاخ و درختم را پُربَرگ و ثَمَر کرده ۳
از برگ نمینازد، وَزْ میوه نمییازد
ای صبرِ درختم را تو زیر و زَبَر کرده ۴
اَجْزایِ مرا چَشمَت اَصْحابِ نَظَر کرده ۱
بادِ تو درختم را در رَقص دَرآوَرْده
یادِ تو دَهانَم را پُرشَهْد و شِکَر کرده ۲
دانی که درختِ من، در رَقص چرا آید
ای شاخ و درختم را پُربَرگ و ثَمَر کرده ۳
از برگ نمینازد، وَزْ میوه نمییازد
ای صبرِ درختم را تو زیر و زَبَر کرده ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۴۷۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۳۱۳ - ای جان تو جانم را از خویش خبر کرده
گوهر بعدی:غزل ۲۳۱۵ - دل دست به یک کاسه با شهره صنم کرده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
