هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر از حالات عاشقانه و مستی خود در میخانه سخن میگوید. او از زیبایی معشوق و لذت نوشیدن شراب میگوید و این حالات را با مفاهیم عرفانی و روحانی پیوند میدهد. شاعر از شمس تبریزی به عنوان کسی که این حالات را شرح میدهد، یاد میکند.
رده سنی:
18+
این متن شامل مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مستی و نوشیدن شراب ممکن است برای سنین پایینتر مناسب نباشد.
غزل ۲۳۲۴ - روزی تو مرا بینی میخانه درافتاده
روزی تو مرا بینی میخانه دَرافتاده
دَستارْ گِرو کرده، بیزار زِسَجّاده ۱
من مَست و حَریفَم مَست، زُلفِ خوشِ او در دست
اَحْسَنْت زِهی شاهِد، شاباشْ زِهی باده ۲
لب نیز شُده مَستَک، گُم کرده رَهِ بوسه
من مَستَک و لبْ مَستَک، وان بوسهٔ قَوّاده ۳
این دِلْبَرِ پُرفِتْنه، با جُملهٔ دَستانها
خوش خُفته و جُمله شب این عِشرت آماده ۴
این صورتها جُمله از پَرتوِ او باشد
وان روحِ قُدُس پاک است، از صورتها ساده ۵
شَمسُ الْحَقِ تبریزی، شَرحیست مَر اینها را
آن خسَروِ روحانی، شاهَنشَهِ شَهْ زاده ۶
دَستارْ گِرو کرده، بیزار زِسَجّاده ۱
من مَست و حَریفَم مَست، زُلفِ خوشِ او در دست
اَحْسَنْت زِهی شاهِد، شاباشْ زِهی باده ۲
لب نیز شُده مَستَک، گُم کرده رَهِ بوسه
من مَستَک و لبْ مَستَک، وان بوسهٔ قَوّاده ۳
این دِلْبَرِ پُرفِتْنه، با جُملهٔ دَستانها
خوش خُفته و جُمله شب این عِشرت آماده ۴
این صورتها جُمله از پَرتوِ او باشد
وان روحِ قُدُس پاک است، از صورتها ساده ۵
شَمسُ الْحَقِ تبریزی، شَرحیست مَر اینها را
آن خسَروِ روحانی، شاهَنشَهِ شَهْ زاده ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۸۵۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۳۲۳ - ای دل تو بگو هستم چون ماهی بر تابه
گوهر بعدی:غزل ۲۳۲۵ - امروز من و باده، وان یار پری زاده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
