خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: متن بالا یک شعر عرفانی و اخلاقی است که به موضوعاتی مانند خرد، جهل، عقل، علم و انتخاب‌های زندگی می‌پردازد. در این شعر، از زبان «ادبار» (نمادی از انزوا یا دوری از دنیا) پرسیده می‌شود کجا سکونت دارد و او پاسخ می‌دهد که در دو مکان امن است: دل رزّاق (دل پرورش‌دهنده) و محبر ورّاق (محل کتابت و دانش). سپس اشاره می‌کند که جهل و هواهای نفسانی باعث سقوط انسان می‌شوند و عقل و علم راه نجات هستند. در پایان، تأکید می‌شود که رهرو واقعی کسی است که فرمانبردار خدا باشد.

رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان کم‌سن‌وسال دشوار است. همچنین، برخی از اشارات مانند «عزازیل» و «هاویه» ممکن است نیاز به پیش‌زمینه‌ی دینی یا ادبی داشته باشند.

خوش دلی از پی سخن پاشی
گفت ادبار را کجا باشی

گفت باشد مرا دو جای وثاق
دل رزّاق و محبر ورّاق

گفت دیگر کجات جوید کس
گفت که ادبار را دو خانه نه بس

زانکه گوید خرد در این منزل
ساعتی از حمار جهل انزل

تا بوم در دو آشیانه بُوَم
یا به بازار یا به خانه بُوَم

کین بپسنده مردم درویش
خورد از خونبهای دیدهٔ خویش

آن عزازیل با هوا پیوست
زان ورا هاویه است جای نشست

در هوا سود نیست زان برگرد
تا ز بود تو برنیارد گرد

خُردْ همّت همیشه خوار بُوَد
عقل باشد که شاد خوار بُوَد

گر تو از علم نردبان سازی
هرچه خواهی تو زود دریازی

رهرو رهروان در این ره اوست
زانکه فرمان‌پذیر اللّٰه اوست

«سنایی غزنوی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir