اندر مذمّت خال گوید

خال کآزار تو گزیده بُوَد
همچو خال سفید دیده بُوَد ۱

کند آن خالت از خرد خالی
بهر میراث مادرت حالی ۲

چون زرت باشد از تو جوید رنگ
چون بوی مفلس از تو دارد ننگ ۳

خواجه خواند چو کار باشد راست
پس چو شد کژ غلام‌زادهٔ ماست ۴

شاهزاده بوی چو داری مال
داه زاده شوی چو بد شد حال ۵

پس تو گویی فلان مرا خالست
سنگ دل خال نیست تبخالست ۶

رو تو از ننگ خال بی‌عم باش
خال و عم را بمان و بی‌غم باش ۷

تا دو دستت به دامن خالست
هردو پایت میان آخالست ۸

حکمت اندر عرب فراوانست
وز همه خوبتر یکی آنست ۹

که عدی چون شد از عداوت خال
همنشین سباع و وحش و رمال ۱۰

نشنیدی که راند در امثال
رو تو عم غم شمار و خال وبال ۱۱