هوش مصنوعی: در این متن، شاعر از می‌نوشی در صبحگاه و هدیه‌ای از بت حورسرشت سخن می‌گوید. او با وجود احساس شرم از گفتارش، بهشت را فراموش نمی‌کند و حتی سگ را به خود ترجیح می‌دهد.
رده سنی: 18+ محتوا شامل اشاره به مصرف شراب و مفاهیم عرفانی پیچیده است که برای مخاطبان زیر 18 سال مناسب نیست.

رباعی ۱۱ - هنگام صبوح گر بت حورسرشت

هنگام صبوح گر بت حورسرشت
پُر می قدحی به من دهد بر لب کشت ۱

هرچند که از من باشد این سخن زشت
سگ به ز من ار هیچ کنم یاد بهشت ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۵۱۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:رباعی ۱۰ - خط بین که فلک بر رخ دلخواه نبشت
گوهر بعدی:رباعی ۱۲ - با من لب تو چو زلف تو بسته چراست؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.