خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این بیتها به معشوق خود سوگند یاد میکند و عشق و اشتیاق خود را به او بیان میدارد. او به آفتاب (رویت) و مشک ناب (مویت) سوگند میخورد و آرزو میکند که هر شب برای معشوق گریه کند، چرا که دل او در کوی معشوق آرام میگیرد.
این متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم یا نامناسب باشد. همچنین، درک عمیقتر از شعر کلاسیک فارسی معمولاً به سطحی از بلوغ فکری و ادبی نیاز دارد که بیشتر در سنین نوجوانی به بعد یافت میشود.
رباعی ۴۱ - سوگند به آفتاب یعنی رویت
سوگند به آفتاب یعنی رویت
و آنگاه به مشک ناب یعنی مویت ۱
خواهم که ز دیده هر شبی آب زنم
مأوای دل خراب یعنی کویت ۲
و آنگاه به مشک ناب یعنی مویت ۱
خواهم که ز دیده هر شبی آب زنم
مأوای دل خراب یعنی کویت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۴۰ - در طاس فلک نقش قضا و قدر است
گوهر بعدی:رباعی ۴۲ - تیر بستم تو را دلم ترکش باد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
