هوش مصنوعی:
شخصی در دبستان از غم و اندوه خود میگوید و به تنهایی گریه میکند. سپس گل سرخی میآید و دامن خود را پاره میکند و اشکهای او را به پیراهنش آلوده میسازد.
رده سنی:
12+
متن دارای مفاهیم عاطفی و نمادین است که ممکن است برای کودکان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههایی مانند 'گل سرخ' و 'اشک' نیاز به سطحی از بلوغ ذهنی دارد.
رباعی ۱۱۳ - در دبستان دوش از غم و شیون خویش
در دبستان دوش از غم و شیون خویش
میگشتم و میگریستم بر تن خویش ۱
آمد گل سرخ و چاک زد دامن خویش
و آلود اشکم همه پیراهن خویش ۲
میگشتم و میگریستم بر تن خویش ۱
آمد گل سرخ و چاک زد دامن خویش
و آلود اشکم همه پیراهن خویش ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۶۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۱۲ - ای عقرب زلفت زده برجانم نیش
گوهر بعدی:رباعی ۱۱۴ - من مهستیام بر همه خوبان شده طاق
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
