خلاصه و ردهبندی سنی
12+
شخصی در دبستان از غم و اندوه خود میگوید و به تنهایی گریه میکند. سپس گل سرخی میآید و دامن خود را پاره میکند و اشکهای او را به پیراهنش آلوده میسازد.
متن دارای مفاهیم عاطفی و نمادین است که ممکن است برای کودکان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههایی مانند 'گل سرخ' و 'اشک' نیاز به سطحی از بلوغ ذهنی دارد.
رباعی ۱۱۳ - در دبستان دوش از غم و شیون خویش
در دبستان دوش از غم و شیون خویش
میگشتم و میگریستم بر تن خویش ۱
آمد گل سرخ و چاک زد دامن خویش
و آلود اشکم همه پیراهن خویش ۲
میگشتم و میگریستم بر تن خویش ۱
آمد گل سرخ و چاک زد دامن خویش
و آلود اشکم همه پیراهن خویش ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۱۲ - ای عقرب زلفت زده برجانم نیش
گوهر بعدی:رباعی ۱۱۴ - من مهستیام بر همه خوبان شده طاق
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
