خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر بیان میکند که هر اشکی که از چهرهاش جاری میشود را با ناخنهایش قطع میکند و اکنون از چشمانش آب (اشک) را میبندد. اگرچه چهرهاش بیآب (بیاشک) بوده است، اما اکنون اشکهایش را بر روی آن میریزد.
متن دارای مفاهیم عاطفی و غمگینانه است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و زبان شعر کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
رباعی ۱۲۱ - هر جوی که از چهره به ناخن کندم
هر جوی که از چهره به ناخن کندم
از دیده کنون آب درو میبندم ۱
بیآبی روی بود ار یک چندم
آب از مژه بر روی آن میبندم ۲
از دیده کنون آب درو میبندم ۱
بیآبی روی بود ار یک چندم
آب از مژه بر روی آن میبندم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۲۰ - برخیز و بیا که هجره پرداختهام
گوهر بعدی:رباعی ۱۲۲ - من عهد تو سخت سست میدانستم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
