هوش مصنوعی:
شاعر بیان میکند که هر اشکی که از چهرهاش جاری میشود را با ناخنهایش قطع میکند و اکنون از چشمانش آب (اشک) را میبندد. اگرچه چهرهاش بیآب (بیاشک) بوده است، اما اکنون اشکهایش را بر روی آن میریزد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاطفی و غمگینانه است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و زبان شعر کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
رباعی ۱۲۱ - هر جوی که از چهره به ناخن کندم
هر جوی که از چهره به ناخن کندم
از دیده کنون آب درو میبندم ۱
بیآبی روی بود ار یک چندم
آب از مژه بر روی آن میبندم ۲
از دیده کنون آب درو میبندم ۱
بیآبی روی بود ار یک چندم
آب از مژه بر روی آن میبندم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۵۱۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۲۰ - برخیز و بیا که هجره پرداختهام
گوهر بعدی:رباعی ۱۲۲ - من عهد تو سخت سست میدانستم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
