خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این بیتها از غم و اندوه شبانه و بیخوابی ناشی از عشق سخن میگوید. او در نبود معشوق، به جای خواب، اشک میریزد و حتی در خواب نیز آشفته و پریشان است، مانند موهای به هم ریختهٔ معشوق.
مفاهیم عمیق عاشقانه و غمگین در متن وجود دارد که درک آنها به بلوغ عاطفی و تجربهٔ زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارههای ادبی ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
رباعی ۱۳۲ - هر شب ز غمت تازه عذابی بینم
هر شب ز غمت تازه عذابی بینم
در دیده به جای خواب آبی بینم ۱
و آنگه که چو نرگس تو خوابم ببرد
آشفتهتر از زلف تو خوابی بینم ۲
در دیده به جای خواب آبی بینم ۱
و آنگه که چو نرگس تو خوابم ببرد
آشفتهتر از زلف تو خوابی بینم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۳۱ - با ابر همیشه در عتابش بینم
گوهر بعدی:رباعی ۱۳۳ - تا ظن نبری کز پی جان میگریم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
