هوش مصنوعی:
شاعر در این بیتها از غم و اندوه شبانه و بیخوابی ناشی از عشق سخن میگوید. او در نبود معشوق، به جای خواب، اشک میریزد و حتی در خواب نیز آشفته و پریشان است، مانند موهای به هم ریختهٔ معشوق.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و غمگین در متن وجود دارد که درک آنها به بلوغ عاطفی و تجربهٔ زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارههای ادبی ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
رباعی ۱۳۲ - هر شب ز غمت تازه عذابی بینم
هر شب ز غمت تازه عذابی بینم
در دیده به جای خواب آبی بینم ۱
و آنگه که چو نرگس تو خوابم ببرد
آشفتهتر از زلف تو خوابی بینم ۲
در دیده به جای خواب آبی بینم ۱
و آنگه که چو نرگس تو خوابم ببرد
آشفتهتر از زلف تو خوابی بینم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۹۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۳۱ - با ابر همیشه در عتابش بینم
گوهر بعدی:رباعی ۱۳۳ - تا ظن نبری کز پی جان میگریم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
