خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر در این ابیات از احساس تنهایی و جستجوی نور و امید سخن میگوید. او با ابر در عتاب است و در عین حال به دنبال نور آفتاب میگردد. همچنین، شاعر از این که نمیتواند حقیقت را به وضوح ببیند، شکایت دارد و هر زمان که به دنبال آن میگردد، تنها انعکاس آن را در آب مییابد.
محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، نیاز به تفسیر و تحلیل دارد که برای سنین بالاتر مناسبتر است.
رباعی ۱۳۱ - با ابر همیشه در عتابش بینم
با ابر همیشه در عتابش بینم
جویندهٔ نور آفتابش بینم ۱
گر مردمک دیدهٔ من نیست چرا
هرگه که طلب کنم در آبش بینم ۲
جویندهٔ نور آفتابش بینم ۱
گر مردمک دیدهٔ من نیست چرا
هرگه که طلب کنم در آبش بینم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۳۰ - چون مرغ ضعیف بی پر و بی بالم
گوهر بعدی:رباعی ۱۳۲ - هر شب ز غمت تازه عذابی بینم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
