هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از احساس تنهایی و جستجوی نور و امید سخن میگوید. او با ابر در عتاب است و در عین حال به دنبال نور آفتاب میگردد. همچنین، شاعر از این که نمیتواند حقیقت را به وضوح ببیند، شکایت دارد و هر زمان که به دنبال آن میگردد، تنها انعکاس آن را در آب مییابد.
رده سنی:
15+
محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، نیاز به تفسیر و تحلیل دارد که برای سنین بالاتر مناسبتر است.
رباعی ۱۳۱ - با ابر همیشه در عتابش بینم
با ابر همیشه در عتابش بینم
جویندهٔ نور آفتابش بینم ۱
گر مردمک دیدهٔ من نیست چرا
هرگه که طلب کنم در آبش بینم ۲
جویندهٔ نور آفتابش بینم ۱
گر مردمک دیدهٔ من نیست چرا
هرگه که طلب کنم در آبش بینم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۷۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۳۰ - چون مرغ ضعیف بی پر و بی بالم
گوهر بعدی:رباعی ۱۳۲ - هر شب ز غمت تازه عذابی بینم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
