خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر بیان میکند که عشق را نه در دل و نه در چشمها جای میدهد، زیرا این مکانها باعث رنج و خواری میشوند. بهجای آن، عشق را در جان جای میدهد تا با آخرین نفس، یار باقی بماند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و احساسی عمیق است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و مناسب مخاطبان با درک بالاتر از ادبیات و عواطف انسانی است.
رباعی ۱۸۵ - در دل نگذارمت که افگار شوی
در دل نگذارمت که افگار شوی
در دیده ندارمت که بس خوار شوی ۱
در جان کنمت جای نه در دیده و دل
تا با نفس باز پسین یار شوی ۲
در دیده ندارمت که بس خوار شوی ۱
در جان کنمت جای نه در دیده و دل
تا با نفس باز پسین یار شوی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۸۴ - تا کی به هوای دل چنین خوار شوی
گوهر بعدی:رباعی ۱۸۶ - چون بند ز نامهٔ تو بگشاد رهی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
