هوش مصنوعی:
این متن به گذرا بودن زندگی و تنهایی پس از مرگ اشاره دارد و توصیه میکند که رازهای درونی را با دیگران در میان نگذاریم، زیرا مانند گلهای پژمرده، دیگر شکوفا نخواهند شد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق فلسفی و اشاره به مرگ و تنهایی ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم یا ناراحتکننده باشد. درک این متن نیاز به بلوغ فکری و تجربه بیشتری دارد.
رباعی ۴۷
می خور که به زیرِ گِل بسی خواهی خفت،
بی مونس و بی رفیق و بی همدم و جفت؛ ۱
زنهار به کس مگو تو این رازِ نهفت:
هر لاله که پَژْمُرد، نخواهد بِشْکفت. ۲
بی مونس و بی رفیق و بی همدم و جفت؛ ۱
زنهار به کس مگو تو این رازِ نهفت:
هر لاله که پَژْمُرد، نخواهد بِشْکفت. ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۱۱۹۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۴۶
گوهر بعدی:رباعی ۴۸
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
