خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن به گذرا بودن زندگی و تنهایی پس از مرگ اشاره دارد و توصیه میکند که رازهای درونی را با دیگران در میان نگذاریم، زیرا مانند گلهای پژمرده، دیگر شکوفا نخواهند شد.
مفاهیم عمیق فلسفی و اشاره به مرگ و تنهایی ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم یا ناراحتکننده باشد. درک این متن نیاز به بلوغ فکری و تجربه بیشتری دارد.
رباعی ۴۷
می خور که به زیرِ گِل بسی خواهی خفت،
بی مونس و بی رفیق و بی همدم و جفت؛ ۱
زنهار به کس مگو تو این رازِ نهفت:
هر لاله که پَژْمُرد، نخواهد بِشْکفت. ۲
بی مونس و بی رفیق و بی همدم و جفت؛ ۱
زنهار به کس مگو تو این رازِ نهفت:
هر لاله که پَژْمُرد، نخواهد بِشْکفت. ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۴۶
گوهر بعدی:رباعی ۴۸
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
