هوش مصنوعی:
این شعر به مرگ و فناپذیری انسان اشاره دارد و بیان میکند که پس از مرگ، جسد ما به خاک تبدیل شده و در نهایت به عنوان خشت برای قبر دیگران استفاده میشود.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق فلسفی درباره مرگ است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامناسب یا سنگین باشد.
رباعی ۵۷
از تن چو برفت جان پاک من و تو،
خشتی دو نهند بر مَغاکِ من و تو؛ ۱
و آنگه زِ برایِ خشتِ گورِ دگران،
در کالبدی کشند خاکِ من و تو. ۲
خشتی دو نهند بر مَغاکِ من و تو؛ ۱
و آنگه زِ برایِ خشتِ گورِ دگران،
در کالبدی کشند خاکِ من و تو. ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۵۷۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
قبلی:گردش دوران [۵۶-۳۵]
گوهر بعدی:رباعی ۵۸
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
