هوش مصنوعی:
ابر بر سر سبزه گریست و شاعر بیان میکند که زندگی بدون شراب گلرنگ سخت است. او به سبزهای که امروز تماشاگه ماست اشاره میکند و از آینده میپرسد که وقتی ما در خاک باشیم، تماشاگه چه کسی خواهد بود.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین فلسفی و اشاره به مرگ و گذرا بودن زندگی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم یا سنگین باشد. همچنین، اشاره به مصرف شراب ممکن است برای گروههای سنی پایین مناسب نباشد.
رباعی ۶۱
ابر آمد و زار بر سرِ سبزه گریست،
بی بادهٔ گُلرنگ نمیشاید زیست؛ ۱
این سبزه که امروز تماشاگه ماست،
تا سبزهٔ خاک ما تماشاگه کیست! ۲
بی بادهٔ گُلرنگ نمیشاید زیست؛ ۱
این سبزه که امروز تماشاگه ماست،
تا سبزهٔ خاک ما تماشاگه کیست! ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۵۶۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۶۰
گوهر بعدی:رباعی ۶۲
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
