هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از عشق و وصال معشوق سخن میگوید و از زیبایی و جلال او در دیدهها یاد میکند. شاعر با استفاده از استعارهها و تشبیههای زیبا، حالات عاشقانه و عرفانی خود را بیان میکند.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی ادبی دارد.
غزل ۲۴۱۱ - دلم چو دیده و تو چون خیال در دیده
دِلَم چو دیده و تو چون خیالْ در دیده
زِهی مُبارک و زیبا به فالْ در دیده ۱
به بویِ وصل دو دیده خراب و مَست شُدهست
چگونه باشد یا رَب وصالْ در دیده ۲
چو دیده بیشه آن شیرِمَست من باشد
چه زَهره دارد گُرگ و شَکالْ در دیده ۳
دو دیده را بِگُشا نورِ ذوالْجَلالِ بِبین
زِ فَرِّ دولتِ آن خوش خِصالْ در دیده ۴
چو چَتر و سَنْجَقِ آن رَشکِ صد سُلَیمان دید
گُشاد هُدهُدِ جان پَرّ و بالْ در دیده ۵
چو آفتابِ جَمالَش بدیدهها دَرتافت
چه شُعلههاست زِ نورِ جَلالْ در دیده ۶
چو عقلِ عقلْ قُنُق شُد دَرونِ خَرگَهِ جسم
عقول هیچ ندارد مَجالْ در دیده ۷
دو دیده مَست شُد از جانِ صَدْرْ شَمسُ الدّین
چه بادههاست از او مالْ مالْ در دیده ۸
زِهی مُبارک و زیبا به فالْ در دیده ۱
به بویِ وصل دو دیده خراب و مَست شُدهست
چگونه باشد یا رَب وصالْ در دیده ۲
چو دیده بیشه آن شیرِمَست من باشد
چه زَهره دارد گُرگ و شَکالْ در دیده ۳
دو دیده را بِگُشا نورِ ذوالْجَلالِ بِبین
زِ فَرِّ دولتِ آن خوش خِصالْ در دیده ۴
چو چَتر و سَنْجَقِ آن رَشکِ صد سُلَیمان دید
گُشاد هُدهُدِ جان پَرّ و بالْ در دیده ۵
چو آفتابِ جَمالَش بدیدهها دَرتافت
چه شُعلههاست زِ نورِ جَلالْ در دیده ۶
چو عقلِ عقلْ قُنُق شُد دَرونِ خَرگَهِ جسم
عقول هیچ ندارد مَجالْ در دیده ۷
دو دیده مَست شُد از جانِ صَدْرْ شَمسُ الدّین
چه بادههاست از او مالْ مالْ در دیده ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۳۷۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۴۱۰ - مقام خلوت و یار و سماع و تو خفته
گوهر بعدی:غزل ۲۴۱۲ - چو مست روی توام ای حکیم فرزانه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
