هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از بیثمری و پوچی زندگی خود میگوید و بیان میکند که با وجود داشتن برخی امکانات و تواناییها، در نهایت چیزی به دست نیاورده است.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق فلسفی و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسن قابل درک نباشد. همچنین، موضوعات مرتبط با پوچی و اندوه نیاز به بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۰۷
بنگر ز جهان چه طَرْف بربستم؟ هیچ،
وَز حاصلِ عمر چیست در دستم؟ هیچ، ۱
شمعِ طَرَبم، ولی چو بنشستم، هیچ،
من جامِ جَمَم، ولی چو بشکستم، هیچ. ۲
وَز حاصلِ عمر چیست در دستم؟ هیچ، ۱
شمعِ طَرَبم، ولی چو بنشستم، هیچ،
من جامِ جَمَم، ولی چو بشکستم، هیچ. ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۸۹۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۰۶
بعدی:دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸]
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
