هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر بیان میکند که اگر به او فضل و بخشش شود، نگرانی از دنیا ندارد و اگر مورد قهر قرار گیرد، یکباره نابود میشود. او بارها به خالق پاکش اعتراف میکند که مشتی خاک است و از مشتی خاک چه انتظاری میتوان داشت.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. این محتوا برای افراد با درک بالاتر از زندگی و مفاهیم انتزاعی مناسب است.
رباعی ۱۱۲ - گر فضل کنی ندارم از عالم باک
گر فضل کنی ندارم از عالم باک
ور قهر کنی، شوم به یک بار هلاک ۱
روزی صد بار گویم ای صانع پاک
مشتی خاکم، چه آید از مشتی خاک ۲
ور قهر کنی، شوم به یک بار هلاک ۱
روزی صد بار گویم ای صانع پاک
مشتی خاکم، چه آید از مشتی خاک ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۵۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۱۱ - جان می بردم به سوی آن عالم پاک
گوهر بعدی:رباعی ۱۱۳ - روزی که برند این تن پر آز را به خاک
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
