هوش مصنوعی: این متن به موضوعاتی مانند فقر، رهایی از حرص و طمع، و جستجوی معنویت و کمال اشاره دارد. شاعر از طریق تصاویر شاعرانه، مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی را بیان می‌کند. او از فقر به عنوان گنجی پنهان در زیر خاک یاد می‌کند و تأکید می‌کند که رهایی از حرص و طمع باعث آرامش و سعادت می‌شود. همچنین، شاعر به جمال الهی و عشق به معشوق الهی اشاره می‌کند و از طریق این مفاهیم، به دنبال بیان حقیقت و کمال است.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، استفاده از زبان شعر کلاسیک و استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

غزل ۲۴۹۲ - هر بشری که صاف شد در دو جهان ورا دلی

هر بَشَری که صاف شُد در دو جهان وِرا دلی
دید غَرَض که فقر بُد بانگِ اَلَست را بلی ۱

عالَمِ خاک هَمچو تَل فقر چو گنجْ زیرِ او
شادیِ کودکان بُوَد بازی و لاغْ بر تَلی ۲

چَشمِ هر آن که بَسته شُد تابشِ حِرصْ خَسته شُد
وآن کِه زِ گنج رَسته شُد گشت گِران و کاهِلی ۳

گنجِ جَمالِ هَمچو مَهْ جانْش بِدیده گفته خَه
بر رَهِ او هزار شَهْ آه شِگَرف حاصِلی ۴

وَصفِ لَبَش بِگُفتَمی چهره جانْ شِکُفتَمی
راهِ بَیان بِرُفتَمی لیک کجاست واصِلی ۵

جانْ بِجَهان و هم بِجِه سَر بِمَکَش سَرَک بِنِه
گر چه دَرونِ هر دو دِهْ نیست درونِ قابلی ۶

ای تبریز مشتهر بند به شمس دین کمر
ز آنک مبارک است سر بر کف پای کاملی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۱۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۴۹۱ - جمع مکن تو برف را بر خود تا که نفسری
گوهر بعدی:غزل ۲۴۹۳ - رو بنمودمی به تو گر همگی نه جانمی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.