شماره ۳۳ - از دوست بریدیم به صد رنج و ندامت

از دوست بریدیم به صد رنج و ندامت
از دوست به‌خیر آمد و از ما به‌سلامت ۱

حالی دل مظلوم مرا غمزهٔ مستش
با تیر زد و ماند قصاصش به قیامت ۲

از عشق حذرکن که بود ماحصل عشق
خون خوردن و جان کندن و آنگاه ملامت ۳

طی شد ز جهان چشمه‌ی خضر و دم عیسی
ایزد به لب لعل تو داد این دو کرامت ۴