خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: شاعر در این متن به مقایسه‌ای تلخ بین طبیعت و حال و هوای ایران و سوئیس می‌پردازد. او از نبودن شادی و نشاط در ایران می‌نالد و دل‌های غمگین و افسرده را ویژه‌ی ایرانیان می‌داند. در حالی که سوئیس را پر از باغ‌های زیبا و دل‌های شاد توصیف می‌کند، از تاریکی و غم موجود در ایران سخن می‌گوید. شاعر از غم ایران رنج می‌برد و احساس می‌کند که درمانی برای این درد وجود ندارد.

رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عمیق عاطفی و اجتماعی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، لحن غمگین و ناامیدانه‌ی شعر ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سال مناسب نباشد.

ملک جهان چون سویس باغ ندارد
لالهٔ باغ سویس داغ ندارد

جز دل ایرانیان خسته درین ملک
یک دل غمگین کسی سراغ ندارد

مست نشاطند خلق و جز من بیمار
کیست که دایم به کف ایاغ ندارد

یک دل افسرده در تمام ژنو نیست
یک گل پژمرده هیچ باغ ندارد

وادی بی‌آب و سنگلاخ نیابی
غیر گلستان و باغ و راغ ندارد

شهر و ده اینجاست غرق نور ولیکن
مرکز ایران به شب چراغ ندارد

بلبل گویا به باغ گرم سرود است
لاشخور و کرکس و کلاغ ندارد

عاشق آزرده از رقیب نباشد
بلبلش آشفتگی ز زاغ ندارد

از غم ایران دلم گرفته به‌نوعی
کز پی درمان خود فراغ ندارد

جای غزل گفتن بهار همین‌جاست
حیف که مسکین ملک دماغ ندارد

«ملک‌الشعرای بهار»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir