شماره ۶۰ - میان ابرو و چشم توگیر و داری بود

میان ابرو و چشم توگیر و داری بود
من این میانه شدم کشته این چه کاری بود ۱

تو بی وفا واجل در قفا و من بیمار
بمردم از غم و جز این چه انتظاری بود ۲

مرا ز حلقه ی عشاق خود نمیراندی
اگر به نزد توام قدر و اعتباری بود ۳

در آفتاب جمال تو زلف شبگردت
دلم ربود و عجب دزد آشکاری بود ۴

به هر کجا که ببستیم باختیم ز جهل
قمار جهل نمودیم و خوش قماری بود ۵

تمدن آتشی افروخت در جهان که بسوخت
زعهد مهر و وفا هرچه یادگاری بود ۶

بنای این مدنیت به باد می‌دادم
اگر به دست من از چرخ اختیاری بود ۷

میئی خوریم به باغی نهان ز چشم رقیب
اگر تو بودی و من بودم و بهاری بود ۸