شماره ۶۲ - کنون که کار دل از زلف یار نگشاید

کنون که کار دل از زلف یار نگشاید
سزد گر از من آشفته کار نگشاید ۱

بلی ز عاشق آشفته کی گشاید کار
چو کار دل ز سر زلف یار نگشاید ۲

ز روزگار در این‌ بستگی‌ چه‌ شکوه کنم
دری که بست قضا روزگار نگشاید ۳

در انتظار بسی کوفتیم آهن سرد
دربغ از آن که در انتظار نگشاید ۴

به اختیار دل این کار بسته بگشایم
ولی زمانه در اختیار نگشاید ۵

ز اشگ بگذرم و دیده شعله بار کنم
که کارم از مژهٔ اشکبار نگشاید ۶

گل وفا ز نکویان طمع مدار بهار
که غنچهٔ هوس از این بهار نگشاید ۷