خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این متن به توصیف یک جفت چارق (کفش) نامرغوب و مضحک می‌پردازد که با ظاهر زشت، مواد نامناسب و ساختار ناجور ساخته شده است. شاعر با طنز تلخ و اغراق‌آمیز، ویژگی‌های منفی این کفش را برمی‌شمارد و تأکید می‌کند که هر کس آن را بپوشد یا بخرد، بی‌عقل یا سنگدل است.

رده سنی: 16+ این متن دارای طنز پیچیده و واژگان ادبی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک و ظرافت‌های زبانی دارد. همچنین، انتقادهای اجتماعی موجود در متن ممکن است برای گروه‌های سنی پایین‌تر نامفهوم باشد.

گیو تاجر نموده این اوقات
چارقی چند وارد از لندن

مورد آزمون هر نادان
مایه امتحان هر چلمن

رویه‌اش وصله‌ای ز چکمه زال
زیره‌اش تخت چارق بهمن

سپر طوس بوده کز دم تیغ
رفته ازکار، روز جنگ پشن

نوک آن تیز همچو نیزهٔ گیو
دهنش باز چون چه بیژن

رنگ آن همچو چهرهٔ عفریت
پوزه‌اش همچو پوز اهریمن

شوم‌چون کفش شرحبیل عرب
کهنه چون موزهٔ اویس قرن

مایهٔ نقرس و کفیدن پای
همچو کفشی که باشد از آهن

درخور پوشش حسن ...
کج و معوج چو اصل پای حسن

هر که آن را بدید و خنده نکرد
یا بود کور یا بود کودن

وآنگه آن را خرند وکریه نکرد
یا ز سنگ است پاش یا ز چدن

و آنکه پوشید و پای او نشکست
هرچه دارد گنه به گردن من

«ملک‌الشعرای بهار»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir