هوش مصنوعی: شاعر در این شعر بیان می‌کند که تمام وجودش آمیخته با عشق و یاد معشوق است و اگر زندگی‌اش به سادگی یک برگ گل بود، آن را به گیسوی معشوق آویزان می‌کرد.
رده سنی: 16+ محتوا دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که درک کامل آن ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سال دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های شعری نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

رباعی ۱۰ - آمیخته با بویِ توأش می‌کردم

آمیخته با بویِ توأش می‌کردم
آموختهٔ خویِ توأش می‌کردم

گر زندگی‌ام برگِ گلِ سرخی بود
آویزهٔ گیسویِ توأش می‌کردم
کانال گوهرین در ایتا
۳۶۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:رباعی ۹ - سوغات برایِ‌ده ندارد دلِ من
گوهر بعدی:رباعی ۱۱ - حق پشتی و مرتضا علی مولایت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.