غزل ۲۵۹۱ - ای پردهٔ در پرده، بنگر که چه‌ها کردی

ای پَردهٔ در پَرده، بِنْگَر که چه‌ها کردی
دل بُردی و جان بُردی، این جا چه رَها کردی؟ ۱

خورشیدِ جهانی تو، سُلطانِ شَهانی تو
بیهوشیِ جانی تو، گیرم که جَفا کردی؟ ۲

هم عاقِبَت ای سُلطان، بُردی همه را مِهْمان
در بخشش و در اِحْسان، حاجاتْ رَوا کردی ۳

هر سنگ که بِگْرفتی، لَعْل و گُهَرش کردی
هر پَشّه که پَروَردی، صد هَمچو هُما کردی ۴

یک طایفه را ای جان، مَنْشورِ خَطا دادی
یک قافله را ناگَهْ اَصْحابِ صَفا کردی ۵

آثارِ فَلَک‌ها را، اَجْزایِ زمین کردی
اَجْزایِ زمین‌ها را، در لُطفْ سَما کردی ۶

پس من زِچه بِشْناسَم از چَرخْ زمین‌ها را؟
چون قاعِدِه بِشْکَستی، وَزْ دَردْ دَوا کردی ۷